16.1.09

Sólskinsdrengurinn

er mynd sem allir verða að sjá - gefur manni góða innsýn í þennan heim - til hamingju öll sem stóðu að gerð hennar - þið eigið hrós skilið

Fór á Esjuna í gær - urðum þó frá að hverfa vegna svaklegrar hálku - fjallið var á köflum eitt stórt svell en niður komumst við öll heil í myrkrinu en smá harðsperrur í höndunum því ég varð að stóla á stafina - greinilega þörf á betri skóm og jafnvel mannbroddum

framundan er klikkuð helgi - frjálsíþróttamót á morgun frá 08:30 - ja ef allt gengur frábærlega þá til kannski 17 (eða 18) síðan aftur á sunnudag kl 09 (já engin messa - gengur ekkert að finna lausan tíma fyrir fermingarbarnið að sækja messur - er kirkjan ekki á villigötum með þessa skyldumætingu í messu?) og síðan er smá hátíðarhöld í Hlégarði eftir hádegi sem unglingurinn er boðaður á, sjáum til hvort mamman eigi að vera með eða ekki.

Datt niður á góða setningu sem hefur setið í mér þessa vikuna - deili henni hér með ykkur - fann sjálfa mig í henni.

Ég kemst alltaf af.
Það þýðir ekki að maður sé óbugandi hetja
heldur heill í stuðningi við sjálfan sig
og hafi viljann til að sigra

1 comment:

Lóa Björk said...

Spurning um til hvers maður er að fermast? Held ekki að skyldumæting í messu sé endilega svo erfitt, heldur frekar að þær eru ekki að ná til krakkanna! Minn drengur er alla vega alveg að mygla og langar ekkert til að mæta! Og reyndar erum við ótrúlega oft upptekin á sunnudögum í einhverju öðru. En það erum við alla aðra daga líka!